„Brat”

„Brat” to przejmujący portret rodziny balansującej na krawędzi rozpadu. W świecie naznaczonym przemocą, frustracją i chaosem 14-letni Dawid (Filip Wiłkomirski) zbyt szybko musi dorosnąć. Opiekuje się młodszym bratem i próbuje spełnić oczekiwania matki (w tej roli Agnieszka Grochowska), która chce zamknąć za sobą drzwi do bolesnej przeszłości i zacząć nowe życie bez męża odsiadującego wyrok. Chłopak ma potencjał i wewnętrzną siłę, ale codzienność między szkołą, domem a ulicą coraz częściej wymyka mu się spod kontroli. Gdy w jego życiu pojawia się Konrad - jedyny dorosły, któremu Dawid ufa - napięcie rośnie. To dopiero początek wydarzeń, które mogą stać się dla tej rodziny zarówno wyrokiem, jak i szansą na ocalenie. Reżyseria: Maciej Sobieszczański.

„Dom Dobry”

„Dom Dobry” – wstrząsający film o przemocy domowej w reżyserii Wojciecha Smarzowskiego. Para (w rolach głównych Agata Turkot i Tomasz Schuchardt) poznała się w sieci. Mężczyzna zakochany po uszy, spontaniczny, kochający z biegiem czasu zmienia się w kata. Z kobiety z kolei z każdym ciosem i aktem przemocy uchodzi życie, aż staje się ona cieniem dawnej siebie. Film zaangażowany społecznie, silnie oddziałowujący na widzów, wywołujący gorącą społeczną dyskusję. „Życie pokazuje nam cały czas, że ‘Dom dobry’ to nie tylko artystyczna kreacja, ale i rzeczywistość wielu kobiet w Polsce. Dlatego film był tak szeroko dyskutowany po seansach na festiwalu w Gdyni, a potem jeszcze szerzej, rozniecając dyskusję o prawdziwych historiach ofiar przemocy” – czytamy w recenzji Magdaleny Drozdek na WP.

„Franz Kafka”

„Franz Kafka” – międzynarodowa produkcja w reżyserii Agnieszki Holland, wykraczająca poza klasyczny portret jednego z najważniejszych twórców XX wieku. To film o wrażliwym człowieku, którego niepokoje i wewnętrzne rozdarcia zaskakująco silnie korespondują z doświadczeniami współczesnego człowieka. Reżyserka rekonstruuje losy bohatera, splatając kluczowe momenty jego życia w sugestywną, wielowymiarową opowieść. „To kino oryginalne, pochłaniające i na światowym poziomie” – pisze w swojej recenzji dla WP Karolina Stankiewicz.

„Ministranci”

„Ministranci” Film w reżyserii Piotra Domalewskiego. Zmęczeni bezradnością dorosłych i milczeniem kościelnych instytucji wobec nierówności, nastoletni ministranci biorą sprawy w swoje ręce. Kierowani buntem i własną interpretacją Biblii instalują podsłuch w konfesjonale, a ukryci za maskami zaczynają wymierzać sprawiedliwość na własnych zasadach. Ich idealistyczna misja szybko jednak przeradza się w niebezpieczną grę, w której granica między dobrem a złem zaczyna się zacierać. „Jeden z nielicznych filmów, po których z kina wychodzi się z uśmiechem na ustach i satysfakcją, że o trudnych tematach można opowiadać w lekki sposób ze świetnymi żartami” – brzmi recenzja Magdaleny Drozdek z WP.

„Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej”

„Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej” Film w reżyserii Emi Buchwald. Czwórka wchodzącego w dorosłość rodzeństwa próbuje budować własne drogi, nie tracąc łączących ich więzi. Najmłodszy Benek zmaga się z odrzuceniem przez starszego brata Franka, dotąd swojego najlepszego przyjaciela. Dodatkowo nawiedza go złośliwa zjawa - Dusiołek - która nie pozwala mu zasnąć. Uciekający od rodziny Franek mierzy się z problemami w związku, uzależnieniem i samym sobą. Jego stan niepokoi bliźniaczkę Nastkę, poszukującą miłości i bliskości. Najstarsza Jana pracuje nad projektem artystycznym, który ma przynieść ulgę zarówno młodszemu rodzeństwu, jak i jej samej.